كتاب‌هاى شيعه آمده‌است . در عين حال برخى از منابع اهل سنت در اين زمينه انصاف را ناديده گرفته و بسيارى از واقعيت‌ها را در شأن آن حضرت بيان نكرده‌اند . براى نمونه ، در صحيح بخارى كه كثرت روايات در موضوعات و زمينه‌هاى گوناگون دلالت بر اطلاعات و قدرت فكرى مؤلف مىنمايد ، امّا متأسفانه در باب مناقب و فضايل حضرت على ( ع ) روايات بسيار اندك نقل كرده است . اگر چه اعتقاد واقعى به يكى از آنها هر فرد بينايى را كافى است . علم على ( ع ) بسان خورشيدى تابناك ، هماره بر تمام عوالم پرتو افكنده است و در هر عصر و زمان ، روحى تازه بر كالبد جامعهء بشريت دميده است و پيوسته نبوغ هدايت و معرفت را در ژرفاى جان انسان به ارمغان آورده است . اگر چه شب‌پرستان و خفاش‌صفتان از پرواز در پرتو اين خورشيد تابنده ، محرومند . برخى از روايات و شواهد تاريخى دربارهء علم امام على ( ع ) 1 - ابنأنا زيد بن الحسن بن زيد . . . عن الاعمش عن مجاهد عن ابن‌عباس قال : قال رسول اللَّه ( ص ) : انا مدينة العلم و على بابها فمن اراد العلم فليأتِ بابه » ؛ ( در طريق روايت كه راويان آن ذكر شده‌اند ) . . . اعمش از مجاهد از ابن‌عباس گويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : « من شهر دانشم و على دروازه آن ، هركس دانش مىخواهد بايد از دروازه‌اش وارد شود . « 1 » 2 - روى شعبه عن ابىاسحاق . . . عن عبداللَّه بن مسعود قال : « كنا نتحدث ان أقضى اهل المدينه على بن ابىطالب » ؛ ( راويان در طريق حديث ذكر شده‌اند ) عبداللَّه بن مسعود گويد : ما در صحبتهايى كه با هم داشتيم مىگفتيم كه داناترين اهل مدينه به امر قضاء على بن ابىطالب ( ع ) است . « 2 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 22 و الاستيعاب ج 3 ، ص 1102 . و نيز رك : طبرانى ، المعجم الكبير ، ج 11 ، ص 55 ؛ حاكم نيشابورى ، مستدرك ، ج 3 ، ص 126 و 127 ؛ ابن‌ابىالحديد ( چاپ وزيرى ) ج 7 ، ص 219 ، و ج 9 ، ص 165 ؛ هيثمى ، مجمع الزوائد ج 9 ، ص 114 ؛ سيوطى ، الجامع الصغير ج 1 ، ص 415 ؛ متقى هندى ، كنزالعمال ج 13 ، ص 148 ؛ الغدير ج 1 ، ص 396 و ج 4 ص 64 ؛ و . . . ( 2 ) . اسدالغابة ج 4 ، ص 22 و 23 ؛ الاستيعاب ، ج 3 ، ص 1103 .